De magie van de rode loper!

Column: Bart Bosch

Het is dinsdag en dat betekent dat er vandaag om 15.00 uur, net zoals elke dinsdag weer een kindervoorstelling gepland staat in het Gilat Theater in het UMC ziekenhuis in Amsterdam. Precies om 13.30 uur kom ik met alle spullen op een karretje het ziekenhuis binnen. Ik neem de lift naar de 8e etage, want daar is de kinderafdeling. Ik loop de gang door naar het theater en wanneer ik de grote zware deur open trek en het Gilat Theater binnenloop geeft het toch altijd een trots gevoel. Een fijne sfeer omarmt me en het is alsof de vele prachtige (nu nog lege) stoelen me aankijken en vragen welke voorstelling er vandaag gespeeld wordt.

Nadat ik de kar heb leeggehaald, de spullen op z’n plaats heb gezet en de artiesten welkom heb geheten, is het tijd voor het magische moment. Uit de kast achterin de zaal haal ik een grote doos en vier loodzware onderzetters en breng deze naar de entree van het Theater. Voordat ik begin kijk ik altijd even om me heen en zie dan een echte lange ziekenhuis-gang met ziekenhuis-mensen én ziekenhuis-geluiden én ziekenhuis-kleuren. Voor mij hét moment om dat te doorbreken met het wekelijkse ritueel, het magische moment, ‘het uitrollen van de rode loper’. En geloof me, direct verandert de sfeer in de buurt van het theater. Mensen die langslopen beginnen te lachen, ze vragen welke voorstelling er gaat komen en de kinderen op de gang beginnen te huppelen en worden vrolijk.

Als de rode loper is uitgerold zet ik er van die mooie zilverkleurige paaltjes bij met dat chique rode koort. Een aantal jaren geleden zijn we op dat idee gekomen en het werkt geweldig. Allereerst kan iedereen zien dat er een voorstelling gaat plaatsvinden, maar zeker niet minder belangrijk is de binnenkomst van de gasten. De binnenkomst van de zieke kinderen die al een week uitkijken naar de voorstelling.

Zo rond 14.45 uur komen de eerste kinderen naar het theater. In de verte zien we ze al aankomen en dat is elke keer weer een beleving. Of ze nou komen aanrennen, in een rolstoel zitten of in bed, ze moeten allemaal met hun familie over de rode loper naar binnen. Heel vaak vragen de kinderen waarom er een rode loper ligt en dat geeft ons gelijk de gelegenheid te vertellen dat al onze gasten, in welk ziekenhuis dan ook, VIP’s zijn. Zeer speciale gasten, belangrijke gasten en die moeten we in stijl ontvangen.

Als ze dat horen gaan ze lachend naar binnen en lachend komen ze na 45 minuten weer naar buiten. En dat is ‘de magie van de rode loper’. Gerard Joling zou zeggen, “Ik hou d’r zo van”.

Bart Bosch